Aardbevingsellende: “Ondernemen met de rem erop”

De frustratie en woede zit de twee ondernemers hoog. Frustratie over afspraken met NCG die niet worden nagekomen, over de normen die keer op keer worden aangepast, maar ook over de kosten, energie en tijd die het jarenlange gesteggel ze al heeft gekost.

Beks en Prins zitten min of meer in hetzelfde schuitje. Beks kreeg in 2018 van de NCG te horen dat haar pand aan de Triezenbergstraat in Ten Boer, waar ze niet alleen kantoor hield maar ook met haar gezin woonde, versterkt zou moeten worden.  Dit betekende voor Beks dat haar bedrijf en gezin tijdelijk moesten verhuizen. Na een intensieve zoektocht – ‘een pand voor een bank is niet makkelijk te vinden’- zit ze nu aan het Koopmansplein. Het pand aan de Triezenbergstraat? Daar is nog niets aan gebeurd, mede door het wachten op de schade-uitkering van de NAM.

Vermogensschade

Ook Prins zit al jarenlang te wachten tot er eindelijk iets gebeurt. Het pand in Lellens waar ze met haar gezin woont en ook haar dierenpensioen houdt, stond op de nominatie voor sloop en nieuwbouw, zo werd haar door de NCG in 2018 verteld. Ook zij wacht al jaren op het moment dat een aannemer aan de slag kan. Door gedoe met de NCG over de kosten, maar ook over de exacte locatie van het pand op het terrein. Plannen en tekeningen die aanvankelijk door de gemeente Groningen waren goedgekeurd, moesten uiteindelijk toch weer helemaal op de schop.

En zo zit Prins 6 jaar later nog steeds in het pand waarvan al jaren duidelijk is dat het gesloopt moet worden. Het maakt het ondernemen steeds lastiger, zegt ze. Onderhoud en investeringen stellen ze al jaren uit en stookkosten rijzen ondertussen de pan uit.  “Want ja, de dieren moeten het niet koud krijgen.” Inmiddels zijn op eigen kosten airco’s aangeschaft en lopen ook de schoonmaakkosten op. Bij elke keuze die Prins maakt, speelt de aardbevingsellende een rol, vertelt ze. “Wel of geen vast contract voor een medewerker? Durven we dat wel aan? En wel of geen nieuwe kachel?” 

Beks wijst daarnaast op fiscale - en vermogensschade, waar ook Prins voor vreest. “Je pand wordt door zo’n versterking aanzienlijk meer waard. In het geval van een woning is dat gunstig. Bij een bedrijfspand is dat een ander verhaal. Op het moment dat we met ons bedrijf stoppen krijgen we te maken met een hogere stakingswinst waarover we moeten afrekenen met de Belastingdienst. Dat is in de periode van nu tot aan ons pensioen niet meer bij elkaar te sparen.”

“Het aardbevingsdossier beheerst mijn leven”, zegt Prins. “We leven van dit bedrijf, de onzekerheid is gekmakend. Onze drie kinderen weten niet anders dan dat hun beloofd wordt dat we een nieuw pand krijgen; ze worden elke dag geconfronteerd met onze frustratie en verdriet.” Beks herkent het gevoel: “Het zit in je hoofd en je hart, continu. Je wordt enorm argwanend en voelt je een Galliër die continu vecht tegen de overheid en het legertje advocaten van de NAM.”

Het vertrouwen in de NAM en NCG  is ondertussen tot een dieptepunt gedaald. Prins, emotioneel: “Voor mij als ondernemer geldt ‘een man een man, een woord een woord’. Maar vanuit de NCG wordt ons continu van alles beloofd, maar die beloftes worden niet nagekomen.” Ook bij Beks geen enkel vertrouwen meer. “Het huidige pand aan het Koopmansplein zou versterkt worden. Tot we vorige week bericht kregen dat versterken niet meer nodig is. Ik wil zwart op wit dat het veilig is, ondertekend door de minister.”

De twee Ten Boerster ondernemers vinden ‘gelukkig’ steun bij elkaar. Ze zijn ervan overtuigd dat er meer ondernemers zijn die in hetzelfde schuitje zitten. Die mogen contact opnemen, zeggen ze. “het is beter om je te verenigen, zodat we samen een vuist kunnen maken.”

Fotografie: Jan Buwalda

Dit artikel staat ook in de fysieke krant, die onlangs op de mat lag. Wil je de krant voortaan ook gratis thuis of op kantoor ontvangen? Laat dan op de homepage je gegevens achter!