Economie

04 NOVEMBER 2015

Economisch Platform regio Groningen Assen: voor ‘Inclusieve arbeidsmarkt’ vooral inzetten op flexibiliteit

Bedrijfsleven, onderwijs en overheid hebben afgesproken om meer mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt naar een baan te leiden: de ‘inclusieve arbeidsmarkt’. De Participatiewet stelt hier bovendien eisen aan. “Maar wetgeving is niet onze drijfveer, wij redeneren vanuit onze sociale en maatschappelijke verantwoordelijkheid”, zegt Jan Loeters van Rabobank Stad en Midden Groningen. Hij is voorzitter van de kerngroep van ondernemers die de agenda bepaalt van het Economisch Platform regio Groningen Assen.

In dit Economisch Platform werken bedrijfsleven, overheden en onderwijs in de regio samen aan concrete initiatieven om economische ontwikkelingen in het noorden te stimuleren en te ondersteunen. Succesvolle acties zijn projecten om jeugd meer te interesseren voor techniek, financiële partijen bij elkaar brengen zodat elk goed MKB-bedrijfsplan kans maakt op financiering en workshops voor de metaalsector om de export naar Duitsland te stimuleren.

Een groep ondernemers uit de regio, onder voorzitterschap van Jan Loeters, stelt de thema’s vast, die besproken worden in het platform en daarna door kleinere werkgroepen verder uitgewerkt worden tot concrete acties. Op de bijeenkomst van afgelopen maandag was het thema  de ‘Inclusieve arbeidsmarkt’:  welke concrete mogelijkheden heeft het huidige regionale bedrijfsleven om de grote groep mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een passende plek te geven binnen de bedrijven?

Opgave voor het bedrijfsleven
Werkplekken voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt is in de huidige tijd geen eenvoudige opgave, stelt Loeters. Het werk wordt steeds kennisintensiever en mede door robotisering zullen er MBO-banen op niveau 2 en 3 verdwijnen. Wringt dat met het streven naar een inclusieve arbeidsmarkt? “Ja, dat wringt, hoewel wij hier in het noorden verwachten dat er nog wel degelijk werk blijft op dat niveau. Maar het is zeker een opgave waar we voor staan. We zullen op zoek moeten naar de mogelijkheden en die zijn er wel degelijk, hoewel dat soms creativiteit vergt.”

Jobcarving – werk(ver)delen
Een aantal succesvolle voorbeelden van die creativiteit kwam tijdens de bijeenkomst aan bod. “Bij Avebe bijvoorbeeld hadden procesmanagers ook de taak de werkvloer schoon te houden. Dat schoot er nog wel eens bij in. Nu wordt dat onderdeel van hun taak uitgevoerd door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Dat is een mooi voorbeeld van jobcarving: kijken of je delen van taken samen kunt brengen in een nieuwe functie, waardoor dat soort klussen niet blijft liggen en er meer tijd blijft voor het reguliere werk.”

Opleiden voor loopbaan
Een ander punt dat maandag uitgebreid ter tafel kwam, is de beroepsopleiding. “Het beroepsonderwijs moet af van het opleiden voor een specifiek beroep en toe naar het opleiden voor een loopbaan. Daar zijn opleidingen al hard mee bezig, omdat je daarmee mensen opleidt die flexibel en breed inzetbaar zijn in de hele keten van een bepaalde bedrijfstak. De arbeidsmarkt is constant in beweging en de behoefte aan arbeidskrachten wisselt. Tegelijk moet je ervoor zorgen dat de expertise van mensen bewaard blijft voor de branche: kijk naar de bouw, waar de eerste tekorten aan arbeidskrachten nu zichtbaar zijn nadat veel mensen noodgedwongen naar een andere branche zijn overgestapt. Je zou hiervoor kunnen denken aan een soort coöperatie, waar die kennis gebundeld wordt en in meerdere bedrijven op verschillende momenten inzetbaar is.”

Bureaucratie struikelblok
Flexibiliteit is ook het kernwoord waar het gaat om de taak van de overheid. “Zeker voor het inzetten van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt moet je als ondernemer door een enorme bureaucratie. Het is de taak van de overheid om die papieren rompslomp en complexe bureaucratie te beperken”, zo stelt Loeters nadrukkelijk. “Wij hebben als grotere organisatie een eigen HR-afdeling, maar zelfs zij komen er soms niet door. Een doorsnee ondernemer waagt zich hier niet of niet graag aan. En dat terwijl het juist de ondernemers zijn die hier uit overtuiging mee aan de slag moeten willen gaan. ”

MVO als USP
De inzet van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt vraagt om maatschappelijke betrokkenheid van ondernemers en moet economisch rendabel zijn. “Het moet passen binnen een gezonde bedrijfsvoering, het moet ertoe leiden dat ondernemers trots zijn dat ze deze mensen in dienst hebben. We hebben binnen het platform gesproken over een soort label, zoals je dat ook hebt voor duurzaam geproduceerde goederen. Dan wordt het een USP, iets waarmee een bedrijf zich positief kan profileren.” Volgens Loeters is het maatschappelijke belang groot om ook mensen met een bepaalde beperking plaats te bieden op de arbeidsmarkt. “Het mag niet zo zijn dat een specifieke groep mensen structureel werkloos is; dat heeft een enorme impact op de hele samenleving. Daarom is het een opgave voor het bedrijfsleven, onderwijs en overheid gezamenlijk om dit te voorkomen.” De komende tijd gaat een groep van zes ondernemers aan het werk om deze ambitie praktisch handen en voeten te geven.

Gerelateerd Economie
Economisch Platform regio Groningen Assen: voor ‘Inclusieve arbeidsmarkt’ vooral inzetten op flexibiliteit
Economisch Platform regio Groningen Assen: voor ‘Inclusieve arbeidsmarkt’ vooral inzetten op flexibiliteit