Harry Bouma vertrekt bij Zuidoost: ‘Ik schuif het echte afscheid nog even voor me uit’

Als we hem spreken, bladert Bouma net door het boek 100 jaar herinneringen aan Groningen, een afscheidscadeau van zijn collega’s Irma en Natascha, ‘mijn meiden’. Het afscheid is eigenlijk al begonnen, merkt hij. “Zodra mensen weten dat je stopt, verandert er iets. Ik merk nu al dat ik niet meer echt betrokken word bij zaken die na 1 september spelen. Dat is heel logisch natuurlijk, maar soms voelt het wel een beetje gek. Het is gewoon wennen.”

Tegelijkertijd werd Harry de afgelopen weken overladen met complimenten. “Ik werd er soms echt een beetje verlegen van. Hou maar op, jongens, zei ik dan.” Toch doet de waardering hem goed. “Het is ook mooi om te merken dat je inspanningen worden gewaardeerd.” Hij verwijst naar een artikel in het Dagblad van het Noorden van vorige week, waarin hij zijn zorgen uitte over de verkeersveiligheid op de Bornholmstraat na een dodelijk ongeluk. “Mensen waarderen het als je je nek uitsteekt en opkomt voor de belangen van anderen. Ik word vaak gezien als een oliemannetje.”

Als Harry op 1 september de voorzittershamer overdraagt, heeft hij ruim zeven jaar aan het roer gestaan van Zuidoost; nu zit zijn termijn erop. In totaal is hij al negen jaar actief binnen het bestuur van de ondernemersvereniging. “Zuidoost is de mooiste bedrijvenvereniging van de stad. Ik ken het terrein inmiddels als mijn broekzak.” 

"Het hele land kwam kijken"  

Terugkijkend op al die jaren overheerst vooral een gevoel van trots, zegt Harry. “Ja, dat durf ik best te zeggen: we hebben als Zuidoost veel bereikt.” Een van de resultaten waar hij met de meeste voldoening op terugkijkt, is de duidelijkheid die ondernemers in de Scandinavische Havens kregen over hun toekomst. Door de ontwikkelingen rond Stadshavens leefde lange tijd onzekerheid over de positie van bedrijven in het gebied. “Daar heb ik veel tijd en energie in gestoken. Veel gesprekken gevoerd met wethouders, soms ook stevig. Uiteindelijk is het gelukt om ervoor te zorgen dat ondernemers hier hun werk kunnen blijven doen.”

Nog zo eentje: het rioleringsproject op Euvelgunne, dat wateroverlast bij extreme regenbuien moet voorkomen. “Het hele land kwam kijken hoe we dat hier hadden aangepakt.” Ook is hij trots op het initiatief Jong Zuidoost, het netwerk voor jonge ondernemers en professionals. “Zelfs het UMCG heeft inmiddels een Jong UMCG.” Daarnaast noemt hij de samenwerking met Groningen Bereikbaar om de overlast tijdens de werkzaamheden aan de zuidelijke ringweg voor ondernemers zoveel mogelijk te beperken. “Ook daarin hebben we echt het verschil kunnen maken.”

Het houdt niet op: projecten op het gebied van ondermijning, vergroening en arbeidsmarkt. “Er is zoveel gebeurd de afgelopen jaren. Het Koplopersbos, de Promotiedagen, de carrousel voor statushouders, de upgrade van het Sontplein. Het zijn stuk voor stuk dingen waar ik mooie herinneringen aan heb.”

Ook de bedrijfsbezoeken blijven hem bij. Bijvoorbeeld dat aan roeivereniging Aegir. “Daar komen ondernemers normaal gesproken niet zo snel. Ik zei nog van te voren: je hoeft de tafels niet schoon te maken hoor.”

Zwart gat

Bang om in een zwart gat te vallen is hij niet. “Nee, absoluut niet. Eerst ga ik een dikke maand met mijn vrouw Grietha en de camper op vakantie. Daarna zie ik wel verder, eerst maar even rust in de kont.” Wel heeft hij zich voorgenomen zich niet meer actief met Zuidoost te bemoeien. “Dat is ook goed. Ik hoef straks nergens meer wat van te vinden. En als ze me nodig hebben, weten ze me wel te vinden. Dan kunnen ze me altijd bellen, dat heb ik ook gezegd.”

Stilzitten gaat hij in ieder geval niet. Zo wil hij zich gaan inzetten voor FC Groningen in de Maatschappij, de club waarvan hij al een paar jaar in het bestuur zit, en voor de Makershal. Ook dat laatste spreekt hem aan. “De Makershal is bedoeld voor afgestudeerde mbo’ers. Het is een plek waar ze werkervaring kunnen opdoen en als beginnend ondernemer terechtkunnen voor advies. Vanuit mijn jaren bij Noorderpoort heb ik altijd een zwak gehouden voor het mbo.”

Harry zegt het nog maar eens: het zal wel wennen worden, straks. Zonder Zuidoost en zonder de voorzittershamer. Lachend: “Dat vind ik wel jammer hoor, dat ik me met sommige dingen niet meer kan bemoeien.” Nu het nog wél kan, grijpt hij maar meteen zijn kans. “Er wordt volop gediscussieerd over een locatie voor een nieuw congrescentrum. Maar waarom denkt niemand aan de Euroborg? Je hebt daar geweldige bioscoopzalen die je perfect kunt gebruiken, voldoende vierkante meters en het is ook nog eens goed bereikbaar. Neem dit nog even mee in het artikel, wil je? Ik zou het leuk vinden als het wordt opgepakt.”

Fotografie: Jan Buwalda