Internationalisering

19 JUNI 2017

New in Town: Lisandra Maioli (Brazilië)

“Ik ben hier nog maar net, maar ik ben al een klein beetje verliefd geworden op Groningen”, zegt Lisandra Maioli (38) met een grote glimlach op haar gezicht. Terwijl ze van haar Latte Macchiato drinkt, vertelt de geboren Braziliaanse honderduit over haar ervaringen als student en expat in steden als Sao Paolo, San Francisco, Los Angeles, Milan en Dublin. De volgende stap in haar leven zet ze in Groningen.
 

Lisandra Maioli gaat in Groningen voor het internationale doch Groningse IT-bedrijf Crowdynews aan de slag. “Ik kende ze al toen ik nog in de VS werkte, omdat vrienden van me voor Crowdynews werkten”, legt Maioli uit. “Ik kreeg een baan aangeboden toen ze hoorden dat ik naar Europa was vertrokken. Ik heb meteen een contract voor vijf maanden getekend.”

Groningen kende ze nog maar nauwelijks toen ze besloot voor het Crowdynews aan de slag te gaan. “Het moest een mooie stad met vriendelijke mensen zijn, vertelden diezelfde Braziliaanse vrienden. Pas toen ik op zoek moest naar een appartement ben ik naar Nederland gevlogen. Ik kon via ‘coachsurfing’ bij iemand – een totale vreemdeling voor mij - slapen en ze vertelde me van alles over de stad. Nadat ze me op haar fiets van het station had gehaald! We dronken een biertje en ze vertelde me van alles over leuke bars en restaurants. Mijn eerste ervaring in de stad kon niet beter.”

‘Waarom woon je dan in het buitenland?’
Maioli is net vijf dagen ‘definitief’ in Groningen als ze al tijd maakt voor een interview. “Ik ben zelf eigenlijk ook journalist, dus ik vind het leuk om je te ontmoeten”, zegt ze. “Sociale contacten zijn ontzettend belangrijk. Ik weet dat uit ervaring. Zonder sociale contacten ervaar je de stad niet. Dan leer je niets van de cultuur. En als je dat niet doet? Waarom woon je dan in het buitenland?”

“Veel expats vinden het moeilijk om met anderen in contact te komen. Maar ik denk dat het best gemakkelijk is. Ik zelf gebruik mijn ‘antropologische oog’. Ik observeer de manier van leven en cultuur. Hoe beweegt zich men voort op straat. Hoe groet men elkaar. Op welke manier drinkt men een drankje en waar mag je roken. Uiteindelijk creëer je je eigen gevoel voor de culturen in een land. Daarna ga ik zoveel mogelijk naar evenementen. Ik probeer ook vooral onderdeel van een stad te zijn door inwoners van de stad te ontmoeten. Zo bouw je snel een netwerk om je heen.”

‘Het gaat er vooral om over hoe je je gedraagt’
Maioli is een wereldreiziger. En daardoor kan ze goed omgaan met culturele verschillen. “Het leven in San Francisco is totaal anders dan het leven in New York City. En het leven in de VS verschilt weer compleet van het leven in Europa. Maar speelt cultuur nou zo’n grote rol? Of gaat het ook om gedrag? En welke rol speelt het weer? In San Francisco hangt er een gemeenschapssfeer, ook vanwege het klimaat. Mensen zijn aardig naar elkaar en ze lachen altijd. Ze maken sneller een praatje. In Los Angeles hangt een glamoursfeertje, terwijl je in New York alleen maar gestreste mensen tegenkomt.”

In Italië ervaarde Maioli de mediterraanse gastvrijheid met lekker eten en wijn, terwijl Dublin vooral herinneringen over pubs en het delen van tafels met vreemdelingen naar boven haalt. “Natuurlijk voelde ik al die verschillen, maar schokkend vond ik de cultuurshock telkens niet. Misschien dat het in nog andere werelddelen heel anders is, maar uiteindelijk zijn we toch allemaal hetzelfde? We hebben allemaal onze dromen, we hebben lief en we haten. Dat zijn hele basale menselijke gevoelens en dat heeft iedereen.”

“Ik vind het fantastisch om met vrienden over de hele wereld te praten over hoe zij de dingen in hun eigen land doen. Maar als ik zoals nu in een ‘nieuw land’ terechtkom, dan sta ik open voor culturen en zorg ik ervoor dat ik geen enkele verwachting heb. Ik heb respect voor lokale gebruiken en probeer me die eigen te maken. Maar ze krijgen er wel een vleugje Braziliaans gebruik voor terug. Ook al woon ik nu vijf jaar in het buitenland, maar als ik van iemand afscheid neem, dan krijgt die een knuffel.”

Warm welkom
De eerste ervaringen in Groningen hebben een bijna onuitwisbare indruk gemaakt op Maioli. “Dat iedereen Engels spreekt, maakt het makkelijk”, zegt ze. “En als zelfs de makelaars en taxichauffeurs aardig zijn, dan weet je dat je in een bijzondere stad bent terechtgekomen. Ik weet niet of het komt omdat het mooi weer is en iedereen de zomer in de bol heeft, maar hun glimlach maakt dat ik me welkom voel.”

En of ze na al die jaren in het buitenland ook wat van thuis mist? “Het eten misschien”, zegt ze. “Hoewel je via Facebookgroepen altijd wel weer Brazilianen kunt vinden die weten waar je specialiteiten van thuis kunt vinden. Maar ik vind het zo leuk om andere culturen te leren kennen, dat ik Brazilië eigenlijk niet zo heel erg mis.”

Maioli hoopt zelfs dat ze langer in Nederland kan blijven. “Ik vind Groningen nu al heel leuk en ik voel me al behoorlijk thuis. Ook al ben ik hier nog maar net.” 

Gerelateerd Internationalisering
New in Town: Lisandra Maioli (Brazilië)
New in Town: Lisandra Maioli (Brazilië)