Opinie: Horeca in Groningen ís niet saai

Volgens het artikel is het niet zo is dat er te weinig keuze is in Groningen voor wie uit eten wil, maar wel dat er sprake is van eenvormigheid. Vooral in het hogere segment ontbreekt het aan verscheidenheid, en zijn er veel te veel ketens, en te weinig originele zelfstandig ondernemers, waardoor de zaken in Groningen teveel op elkaar lijken. En op die in andere steden.

Nu kan het misschien inderdaad zo zijn dat er te weinig variatie zit in het tópsegment in de horeca in Groningen. Dat zou kunnen. Maar om daaruit te concluderen dat “de” Groningse horeca saai is, dat gaat een beetje ver.

Het stikt van de restaurants in Groningen. Stel dat je wekelijks naar een restaurant gaat, dan kun je járen vooruit, en heb je ze nog niet allemaal gehad. En al die restaurants hebben heus niet allemaal dezelfde gerechten.

Als je het criterium “topsegement” ook voor andere branches zou laten gelden, dan kun je ook zeggen dat “de Groningse woningbouw” saai is. Of dat “het Groningse onderwijs” saai is, want te weinig toppers. Of dat de Groningse media saai zijn, want te weinig top-journalisten. Of dat de Groningse schaakwereld saai is, want te weinig toppers.

De markt in Groningen voor topgerechten vanaf een paar honderd euro p.p. is nu eenmaal zeer beperkt. We zijn geen Kopenhagen, New York, Dubai of Parijs. Bovendien: er zijn ook mensen die misschien wel het geld hebben, maar niet het geduld om vijf uur aan een tafel te zitten om gebraden duif, kingkrabsalade, Yuzu schuim, boternoot pompoen tartaar, of gekonfijte bergamot schil eerst uitvoerig te becommentariëren en daarna op te eten. Of: Hojiblanca olijfolie van Valderrama te proeven, want dat smaakt naar rucola, jong groen hout en tomaat. Dat er mensen zijn die dat een leuk tijdverdrijf vinden, prima. Maar in Groningen zijn dat er gewoon niet zo heel veel.

Maar om daaruit te concluderen dat “de” Groningse horeca saai is?