Virtuele afrastering van Gallagher als oplossing voor het stikstofprobleem

Opvallend zijn ze niet per se, en meestal besteed je als voorbijganger ook niet veel tijd aan het bekijken van schrikdraad, maar als je de elektrische afrasteringen van Gallagher eenmaal ziet, kan je ze niet meer niét zien. Want ze staan overal: van natuurgebieden in Groningen en dierenverblijven in Dierenpark Emmen tot agrarische bedrijven in de uiteinden van Europa. “Als onze werknemers op vakantie zijn, krijgen we vakantiefoto’s van onze eigen afrasteringen”, vertelt Sytie in de nieuwste editie van de Groninger Ondernemers Courant.

Hoe on-Gronings de naam, zo Gronings is Gallagher. Het familiebedrijf produceert al 45 jaar elektrische afrasteringen. “De oorsprong van het bedrijf ligt in de vorige eeuw, toen Nederlandse boeren meer schapen gingen houden. Zo ook mijn vader Dooitze”, vertelt Meindert, die de tweede generatie in het familiebedrijf vertegenwoordigt. Schrikdraad voor schapenverblijven was destijds niet van al te beste kwaliteit. “Het gevolg was dat er zoveel schapen ontsnapten dat boeren om de haverklap nieuwe schapen moesten kopen.”

Toen vader Dijkstra in 1977 een bezoek bracht aan Schotland, ontdekte hij daar tot zijn verrassing schrikdraad waar wél genoeg spanning op stond. Het bleek een Nieuw-Zeelands product te zijn van Bill Gallagher. Dooitze en zijn zwager Jan Veldman besloten Bill een brief te schrijven voor meer informatie. Een bezoek van Bill volgde, en in 1978 hadden Dooitze en Jan de distributierechten in handen voor Gallagher Europe.

Inmiddels heeft het bedrijf zo’n 130 medewerkers en meer dan 6000 klanten verspreid over Europa. Verreweg de meeste boeren in Nederland gebruiken afrasteringen van Gallagher, te herkennen aan de gele waarschuwingsbordjes en de oranje details.

Virtuele afrastering

Waar het bedrijf 45 jaar geleden inspeelde op een behoefte van toen - sterker en efficiënter schrikdraad - besloot het bedrijf een paar jaar geleden aan de slag te gaan met een behoefte van nu: een virtuele afrastering. Het product, dat volgend jaar op de markt komt, zou wel eens kunnen helpen in de totaaloplossing voor het stikstofdossier, voorspelt Meindert.

De virtuele afrastering is een gps-halsband voor koeien waarin door boeren kan worden vastgelegd waar koeien op welk moment mogen grazen. Dat maakt het makkelijker om koeien te laten stripgrazen: een methode waarbij koeien een perceel in delen begrazen. “Zodra de koe de virtuele omheining nadert, klinkt er een geluidssignaal”, legt Meindert uit. “Loopt de koe verder, dan krijgt het dier een schok. Zo blijven koeien binnen de virtuele omheining.”

Minder stikstofuitstoot

Stripgrazen zorgt voor een gezond grasland, doordat het gras minder wordt vertrapt en er slechts kort wordt gegraasd. Bemesting van het grasland wordt daarmee overbodig. Bovendien is het ook gezonder voor de koe. De koe eet namelijk wat de boer wil dat hij eet. Dat kan vers gras zijn, maar bijvoorbeeld ook een gevarieerd dieet van gezonde kruiden. “Daardoor is er minder krachtvoer nodig, ook een grote bron van stikstofuitstoot”, aldus Meindert.

Stripgrazen is een bewezen effectieve methode voor het verminderen van stikstofuitstoot, maar nog redelijk impopulair, door de moeite die het voor boeren kost om de fysieke afrastering meerdere keren per dag te verplaatsen. Dat is binnenkort dus verleden tijd, als het aan echtpaar Dijkstra ligt. Ze hopen het product volgend jaar te kunnen lanceren. Dit jaar wordt de virtuele afrastering in samenwerking met onder andere de universiteit van Wageningen getest en afgemaakt.

Een bedreiging voor de markt van de elektrische afrasteringen gaat het product niet vormen, volgens Sytie. Meer een aanvulling. “Je zult altijd een buitenafrastering nodig hebben, bijvoorbeeld voor verkeer of het buiten houden van andere dieren.” Goed nieuws voor de fans dus: je kan ze blijven spotten, die Gallagher-afrasteringen.